در حالی که جهش از سری پیکسل 6 به سری پیکسل 7 تا حدودی متوسط بود، عرضه سری 8 با انبوهی از ویژگی های جدید و سخت افزار ارتقا یافته تعریف می شود. همچنین یک تغییر جالب در استراتژی با پیکسل کوچکتر وجود دارد که موضوع این بررسی است. یکی از قابل توجه ترین تغییرات در پیکسل 8 وانیلی امسال اندازه آن است. پیکسل 8 اکنون به طور محسوس کوچکتر از مدل قبلی است، که عمدتاً به لطف صفحه نمایش کوچکتر 6.2 اینچی است، اما تغییرات دیگر در طراحی نیز به کاهش وزن و ابعاد کمک کرده است.

ویژگی	مشخصات
بدنه	150.5×70.8×8.9 میلی متر، 187 گرم جلو و پشت شیشه ای (Gorilla Glass Victus) فریم آلومینیومی، IP68 (1.5 متر، 30 دقیقه)
نمایشگر	6.20 اینچ OLED 120 هرتز، HDR10+ 1400 نیت (HBM)، 2000 نیت (اوج) 1080×2400 پیکسل، 428ppi، همیشه روشن
تراشه	Google Tensor G3 (4 نانومتر) 9 هسته (1×3.0GHz Cortex-X3 + 4×2.45GHz A715 + 4×2.15GHz A510) Immortalis-G715s MC10
حافظه	128GB/8GB RAM 256GB/8GB RAM UFS 3.1
سیستم عامل	اندروید 14
دوربین عقب	عریض: 50MP، f/1.7، 25mm، OIS، فوکوس لیزری فوق عریض: 12MP، f/2.2، 126 درجه، فوکوس خودکار
دوربین جلو	10.5MP، f/2.2، 20mm (فوق عریض)
فیلمبرداری	عقب: 4K@24-60fps، 1080p@30-240fps، OIS، EIS، HDR 10 بیتی جلو: 4K@24-60fps، 1080p@30-60fps
باتری	4575mAh 27W سیمی (50% در 30 دقیقه) 18W بی سیم، شارژ معکوس
اتصال	5G، eSIM Wi-Fi 7، BT 5.3، aptX HD، NFC
متفرقه	حسگر اثر انگشت (زیر نمایشگر) بلندگوهای استریو

بررسی گوشی گوگل پیکسل 8 | Google Pixel 8

قلب تپنده سری جدید پیکسل 8، تراشه جدید Google Tensor G3 ساخت سامسونگ با فناوری 4 نانومتری است که نوید راندمان بهتر و عملکرد بالاتر در مقایسه با نسل های قبلی خود را می دهد. همچنین گفته می شود که گرمای بسیار کمتری تولید می کند، که در گذشته برای برخی کاربران یک مشکل بوده است. این تراشه با تراشه امنیتی Titan M2 گوگل و NPU بهبود یافته همراه شده است که مسئول وظایف مربوط به هوش مصنوعی است.

بخش نمایشگر نیز امسال توجه زیادی را به خود جلب کرده است، و اگرچه پنل LTPO OLED با برند Actua گوگل برای مدل Pro رزرو شده است، اما پیکسل 8 وانیلی یک ارتقاء اساسی نسبت به نسل قبلی خود ارائه می دهد. این پنل LTPO نیست، اما نرخ تازه سازی را به 120 هرتز افزایش می دهد (گوگل، به سال 2020 خوش آمدید!)، و تبلیغ می شود که این نمایشگر به روشنایی اوج 2000 نیت می رسد.

سیستم دوربین همواره یکی از ویژگی های اصلی گوشی های Pixel بوده است و سری 8 نیز از این قاعده مستثنی نیست. در حالی که هیچ تغییری در دوربین اصلی وجود ندارد، که بد هم نیست زیرا سنسور 50 مگاپیکسلی با گشودگی دیافراگم f/1.9 و اندازه 1/1.31 اینچی عکس های بسیار خوبی می گیرد، اما دوربین فوق عریض جدید است. این دوربین همچنان 12 مگاپیکسلی است و به سطح فوق عریض پیکسل 8 پرو نمی رسد، اما اکنون از فوکوس خودکار پشتیبانی می کند و امکان ثبت عکس های واضح تر و عکاسی در سطح ماکرو را فراهم می کند. علاوه بر این، لنز زاویه دید وسیع تری را ارائه می دهد.

همچنین یک افزایش متوسط در ظرفیت باتری وجود دارد که اکنون 4575 میلی آمپر ساعت است. این باتری از شارژ سیمی 27 واتی و بی سیم 18 واتی پشتیبانی می کند، که نسبتاً عجیب است زیرا این بدان معناست که یک ارتقاء قابل توجه در شارژ سیمی و یک کاهش جزئی در شارژ بی سیم وجود دارد. سال گذشته، Pixel 7 از شارژ بی سیم 20 واتی پشتیبانی می کرد.

آخرین اما نه کم اهمیت ترین، گوگل در زمینه پشتیبانی نرم افزاری گام های بزرگی برداشته است. با شروع سری Pixel 8، گوگل وعده 7 سال به روزرسانی سیستم عامل و امنیتی را می دهد. این مدت زمان بیشتر از هر سازنده گوشی های هوشمند دیگری در حال حاضر است، حتی آخرین نسخه iOS 17 اپل فقط برای آیفون هایی که بیش از 5 سال از عمرشان نگذشته در دسترس است.

در حالی که همه چیز روی کاغذ خوب به نظر می رسد، اما جزئیات مهم هستند، بنابراین به خواندن ادامه دهید تا متوجه شوید که Pixel 8 در سناریوهای مختلف در مقایسه با رقبا چگونه عمل می کند و آیا 8 Pro ارزش هزینه اضافی نسبت به پیکسل 8 وانیلی را دارد یا خیر.

جعبه گشایی Google Pixel 8

Google Pixel 8 در یک جعبه خرده فروشی ساده عرضه می شود که شامل لوازم ضروری است. دفترچه های راهنمای کاربر به همراه یک کابل USB-C به USB-C با قابلیت Power Delivery و یک آداپتور USB-C به USB-A در صورت نیاز برای شارژ یا انتقال داده در داخل آن قرار دارد.

همانطور که معمولاً در مورد برخی از گوشی های امروزی اتفاق می افتد، شارژر در جعبه موجود نیست، بنابراین باید یک شارژر سازگار 27 واتی یا سریعتر با استاندارد PD تهیه کنید.

طراحی و ارگونومی

پیکسل 8 وانیلی اکنون کوچکتر از همیشه است. این بدون شک بزرگترین و برجسته ترین تغییر در طراحی است. یک روند واضح نیز وجود دارد، زیرا گوگل از نسل ششم اندازه پیکسل های وانیلی خود را کاهش داده است – پیکسل 6 با صفحه نمایش 6.4 اینچی، پیکسل 7 با صفحه نمایش 6.3 اینچی و اکنون ما پیکسل 8 با صفحه نمایش 6.2 اینچی را داریم. با این حال، زبان طراحی کلی و حس در دست گرفتن تقریباً یکسان باقی مانده است.

طبیعتاً با کاهش اندازه صفحه نمایش، Pixel 8 همچنین ابعاد کوچکتری دارد و در مقایسه با نسل قبلی خود حدود 5 میلی متر کوتاه تر و 3 میلی متر باریک تر است. این خبر خوبی برای کسانی است که به دنبال یک گوشی هوشمند جمع و جور و ممتاز هستند. تفاوت را با استفاده از ابزار مقایسه سه بعدی ما مشاهده کنید.

Pixel 8 در مقابل Pixel 8 Pro

گوگل همچنین با کاهش حاشیه های جلویی، ابعاد را بهینه کرده است. در کنار کاهش حاشیه ها، شاسی پیکسل 8 اکنون گوشه های گردتری دارد که باعث می شود در دست گرفتن دستگاه کمی آسان تر شود. معمولاً نگه داشتن تلفن با گوشه های گردتر به معنای گرفتن بهتر و راحت تر است. اگرچه، می توان استدلال کرد که این موضوع به ترجیح شخصی بستگی دارد.

پشت گوشی در طول سال ها تغییر چندانی نکرده است. شیشه لنز کمی بزرگتر شده و برآمدگی ماژول دوربین کمی بیشتر از قبل است، اما ظاهر و احساس آن اساساً یکسان است. ما رنگ Hazel را برای بررسی داریم و گوگل رنگ های خوب قدیمی Obsidian و یک رنگ جدید Rose را نیز ارائه می دهد. سطح همچنان براق است و لایه محافظ همچنان Gorilla Glass Victus است، برخلاف 8 Pro که از نسل دوم Victus بهره می برد. جلوی پیکسل 8 نیز با GG Victus محافظت می شود.

فریم آلومینیومی کناری دارای روکش نرم و مات است که آن را کمی لغزنده تر از 8 Pro با فریم براق می کند، اما پیکسل 8 وانیلی می تواند از این موضوع چشم پوشی کند زیرا به طور طبیعی چسبندگی مطمئن تری را ارائه می دهد. به هر حال، این یک دستگاه کوچکتر است.

سمت راست فریم میزبان دکمه پاور و دکمه های تنظیم صدا است و همانطور که معمولاً در مورد پیکسل ها وجود دارد، دکمه پاور در بالای دکمه های تنظیم صدا قرار دارد. اگر برای اولین بار از گوشی پیکسل استفاده می کنید، مدتی طول می کشد تا به آن عادت کنید، اما خبر خوب این است که دکمه پاور دقیقاً زیر انگشت شست شما قرار می گیرد. هر دو دکمه در دسترس راحت هستند. کانکتور USB-C و توری بلندگو در قسمت پایین فریم قرار دارند.

به طور کلی، گوشی در دست حس بسیار خوبی دارد و پشت شیشه ای براق به طرز شگفت انگیزی چسبنده است. ما هیچ شکایت عمده ای در مورد ارگونومی پیکسل 8 نداریم. خراب کردن کارها با یک دستگاه کوچک مانند پیکسل 8 دشوار است. این یک پرچمدار جمع و جور واقعی سال 2023 با ساخت ممتاز و گواهینامه IP68 است. فقط ای کاش گوگل از همان لایه های GG Victus 2 که در 8 Pro استفاده شده بود، در این مدل نیز استفاده می کرد.

صفحه نمایش 6.2 اینچی OLED با نرخ تازه سازی 120 هرتز

پیکسل کوچک امسال یک ارتقاء قابل توجه در بخش نمایشگر دریافت کرده است. اندازه آن اکنون کوچکتر شده و قطر آن 6.2 اینچ است، در مقابل صفحه نمایش 6.3 اینچی سال گذشته، اما از نرخ تازه سازی و روشنایی بالاتری برخوردار است. اگرچه مانند پیکسل 8 پرو از نوع LTPO OLED نیست، اما صفحه نمایش پیکسل 8 همچنان 120 هرتزی است. این صفحه نمایش از محتوای HDR10+ پشتیبانی می کند و هنگام پخش ویدیوهای HDR می تواند روشنایی خود را تا 2000 نیت افزایش دهد.

این یک گام بزرگ برای خانواده پیکسل محسوب می شود، زیرا دو نسل قبلی در این زمینه از رقبا عقب مانده بودند. و این ارتقاء با توجه به تست های استاندارد نمایشگر ما قابل توجه است. در واقع، ما از دیدن اینکه پنل Pixel 8 در حالت دستی تا 1001 نیت افزایش روشنایی می دهد، شگفت زده شدیم. هنگامی که کنترل روی حالت خودکار تنظیم شود، صفحه نمایش می تواند تا 1446 نیت افزایش یابد – که یک نتیجه عالی دیگر است – و این همان مقداری است که گوگل برای حالت روشنایی بالا در پیکسل 8 تبلیغ می کند.

دقت رنگ یکی دیگر از مزایای بزرگ پنل پیکسل 8 است. حتی در حالت رنگ پیش فرض، رنگ ها بسیار دقیق هستند، اما انتخاب حالت رنگ Natural نتایج بهتری را با میانگین dE2000 تنها 1.1 به همراه خواهد داشت. این دقت رنگ فوق العاده ای است.

کنترل نرخ تازه سازی تطبیقی (HRR)

پیکسل 8 مانند مدل Pro به دلیل استفاده نکردن از پنل LTPO، کنترل دقیق نرخ تازه سازی را ندارد، اما برای حفظ عمر باتری، نوعی کنترل نرخ تازه سازی را ارائه می دهد. با این حال، این کنترل بسیار ساده است – صفحه نمایش همیشه نرخ تازه سازی 120 هرتز را در اولویت قرار می دهد مگر اینکه تعامل با آن را متوقف کنید. هنگامی که صفحه نمایش غیرفعال است، نرخ تازه سازی به 60 هرتز کاهش می یابد.

این موضوع برای تمام منوها و برنامه های سیستمی که ما امتحان کرده ایم صادق است. حتی رابط کاربری یوتیوب نیز با نرخ 120 هرتز اجرا می شود، اما اگر در حین پخش ویدیو صفحه نمایش را لمس نکنید، به 60 هرتز تغییر می کند. به نظر می رسد Chrome همانطور که انتظار می رود عمل می کند، و اگر اشیاء متحرک روی صفحه نمایش وجود داشته باشند، نرخ تازه سازی را به زیر 120 هرتز کاهش نمی دهد.

عمر باتری

پیکسل وانیلی امسال از یک باتری بزرگتر 4575 میلی آمپر ساعتی و یک تراشه 4 نانومتری با راندمان ظاهراً بیشتر بهره می برد.

در تست استفاده فعال ما، Pixel 8 تقریباً همان نتایجی را کسب کرد که یکی از رقبای آشکار آن، یعنی گلکسی S23. امتیاز کلی پیکسل کوچک نیز کم و بیش مشابه امتیاز پیکسل 8 پرو است، اگرچه مدل وانیلی در مرور وب به طور قابل توجهی بهتر عمل می کند. با این حال، هم Zenfone 10 و هم آیفون 15 پرو عمر باتری بسیار بهتری نسبت به پیکسل 8 به شما ارائه می دهند.

سرعت شارژ

سرعت شارژ یکی دیگر از اجزای ارتقا یافته گوشی های پیکسل امسال است. پیکسل کوچکتر اکنون می تواند از شارژ سریع 27 واتی پشتیبانی کند، که با استانداردهای امروزی به طور کلی چشمگیر نیست، اما از نظر پیکسل یک گام مهم به جلو محسوب می شود. این گوشی در 30 دقیقه اول 56 درصد شارژ می شود و در مدت 1 ساعت و 16 دقیقه به طور کامل شارژ می شود. این حدود 24 دقیقه سریعتر از سال گذشته است.

جالب اینجاست که در مقایسه با برخی از رقبای خود، این دستگاه در 15 تا 30 دقیقه اول چرخه شارژ به نظر می رسد که با مشکل مواجه می شود، اما در چند درصد آخر پیشی می گیرد. این کافی نیست که از شیائومی 13 پیشی بگیرد، اما برای پیشی گرفتن قاطع از آیفون 15 و همچنین برابری با قابلیت شارژ گلکسی S23 کافی است.

بلندگوها

آرایش بلندگوهای استریو مشابه سال گذشته است – یک راه حل ترکیبی با یک بلندگوی رو به پایین که با بلندگویی که به عنوان گوشی نیز عمل می کند جفت شده است. این معمولاً به این معنی است که بلندگوی بالایی کمی آرام تر است، که در اینجا نیز همینطور است.

امتیاز بلندی صدا تقریباً مشابه پیکسل 7 سال گذشته است، -26 LUFS، که به نوبه خود با پیکسل 6 از سال 2021 یکسان است. تنظیم صدا نیز آشنا به نظر می رسد، به طوری که پیکسل 8 برای یک گوشی با این اندازه، باس به اندازه کافی مناسب، صدای واضح و حداقل اعوجاج در حجم های بالا تولید می کند.

این دستگاه همچنین دارای ویژگی صدای تطبیقی است که از میکروفون های Pixel 8 برای ارزیابی آکوستیک و نویز محیط استفاده می کند و تنظیم بلندگوها را به صورت پویا تنظیم می کند.

اندروید 14 خالص با ویژگی های انحصاری پیکسل

اگر به دنبال خانواده پیکسل هستید، احتمالاً به تجربه اندروید خالص، همانطور که گوگل در نظر داشته، علاقه دارید. با این حال، با گذشت زمان، سیستم عامل پیش فرض نصب شده بر روی گوشی های پیکسل دارای برخی ویژگی های انحصاری فقط برای کاربران پیکسل شده است. این امر در سال 2023 نیز صادق است، زیرا این شرکت این دو گوشی را با عملکردهای جدید معرفی کرد.

شاید یکی از مهم ترین نکات در جریان معرفی، تعهد گوگل به پشتیبانی طولانی مدت از خانواده Pixel 8 امسال بود. این دو گوشی در 7 سال آینده به روزرسانی های اصلی سیستم عامل و به روزرسانی های امنیتی را دریافت خواهند کرد. این مدت زمان بیشتر از هر سازنده گوشی های هوشمند دیگری در بازار است. حتی سقف اپل 5 سال است. گوگل همچنین اطمینان داد که قطعات یدکی گوشی های خود را نیز برای این مدت طولانی ارائه خواهد کرد، زیرا اگر نتوانید یک صفحه نمایش شکسته را تعویض کنید، به روزرسانی های نرم افزاری معنای چندانی نخواهند داشت.

مانند گذشته، گوگل به شدت بر تجربه نرم افزاری به عنوان یک کل تأکید دارد. در حالی که پیکسل 8 و 8 پرو شما را با برخی ویژگی های پیشگامانه و چشمگیر شگفت زده نخواهند کرد، اما به طور بالقوه زندگی شما را آسان تر می کنند، البته اگر در کشور مناسبی زندگی کنید. Pixel 8 و 8 Pro درست مانند نسل های قبلی خود، تعریف واقعی یک گوشی هوشمند هستند زیرا ویژگی های هوشمندانه ای مانند غربالگری تماس، ترجمه بی درنگ و یک ابزار قدرتمند ویرایش تصویر را ارائه می دهند.

همه این ویژگی ها به لطف NPU بهبود یافته گوگل که وظایف مربوط به هوش مصنوعی را تسریع می کند، امکان پذیر شده است. به خاطر داشته باشید که برخی از ویژگی ها به اتصال اینترنت پایدار نیاز دارند زیرا برخی از ویژگی های مربوط به هوش مصنوعی به محاسبات ابری گوگل منتقل می شوند. اما قبل از اینکه به “ویژگی های هوشمند” بپردازیم، بیایید ببینیم آیا تغییرات عمده ای در اندروید 14 به عنوان یک کل وجود دارد یا خیر.

از نظر ظاهر کلی و طراحی رابط کاربری، تغییر قابل توجهی نسبت به اندروید 13 وجود ندارد. اگر به اندروید خام عادت دارید، احساس راحتی خواهید کرد. صفحه قفل، صفحه اصلی، نوار اعلان، کلیدهای میانبر، برنامه های اخیر و کشوی برنامه ها همگی بدون تغییر باقی مانده اند.

به جز این جزئیات کوچک – نوار اعلان اکنون فهرستی از برنامه های در حال اجرا در پس زمینه را نشان می دهد که می تواند برای ردیابی برنامه هایی که عمر باتری شما را از بین می برند مفید باشد.

با این حال، گوگل روش سفارشی سازی رابط کاربری را تغییر می دهد. برای مثال، صفحه قفل اکنون بسیار قابل تنظیم تر است. می توانید سبک های مختلف ساعت را تنظیم کرده و میانبرهایی را که در گوشه های پایین سمت چپ و راست ظاهر می شوند تغییر دهید.

با ویژگی های جدید هوش مصنوعی مولد، ایجاد تصاویر آسان تر از همیشه شده است و یک ویژگی جدید به شما امکان می دهد تصاویر پس زمینه منحصر به فرد و با کیفیت بالا خود را ایجاد کنید. منوی سیستم 12 سبک اصلی برای کار با آن و ترکیب های بی پایان از کلمات و رنگ ها را ارائه می دهد.

برخی بهبودهای مربوط به زبان و منطقه نیز در دسترس است، به طوری که اندروید 14 به شما امکان می دهد یک زبان منطقه ای خاص را انتخاب کنید اما همچنان از سیستم اندازه گیری، قالب های تاریخ و هفته متفاوت استفاده کنید. به عنوان مثال، فرض کنید شما یک اروپایی هستید که در ایالات متحده زندگی می کند. شما همچنان می توانید ایالات متحده را به عنوان منطقه اصلی خود انتخاب کنید اما از سیستم اندازه گیری به سبک یورو استفاده کنید. انتخاب زبان برای هر برنامه نیز اکنون امکان پذیر است.

اگرچه گوگل چندان بر روی این موارد تأکید نمی کند، اما این غول فناوری برخی تغییرات داخلی را نیز به همراه دارد. مدیریت برنامه های پس زمینه، سرویس های پیش زمینه، دانلودهای آغاز شده توسط کاربر و سیستم پخش داخلی همگی به طور متفاوتی در جهت کارایی بهتر و عمر باتری طولانی تر مدیریت می شوند. با این حال، ما انتظار تغییرات قابل توجهی را نداریم زیرا اینها بهبودهای جزئی در سیستم عامل هستند.

گوگل در چند نسخه اخیر اندروید بر بهبود حریم خصوصی و امنیت تمرکز داشته است و اندروید 14 نیز از این قاعده مستثنی نیست. شاید بزرگترین تأثیر بر برنامه های قدیمی باشد. از این پس، اندروید از برنامه هایی که برای اندروید 5.1 Lollipop و نسخه های قدیمی تر توسعه داده شده اند، پشتیبانی نخواهد کرد. بنابراین، برنامه ها و بازی های قدیمی که مدتی است به روزرسانی نشده اند، روی گوشی جدید اندروید 14 شما کار نخواهند کرد.

تا قبل از اندروید 13، ارسال تصاویر به کسی به معنای اجازه دسترسی برنامه پیام رسان به کل گالری شما بود، اما با اندروید 14، می توانید فقط چند تصویر یا فقط یک تصویر را انتخاب کنید. این یک لایه محافظت دیگر در برابر کنجکاوی است. و اگر یک برنامه سیاست حفظ حریم خصوصی خود را تغییر دهد، اندروید 14 یک گفتگوی جدید را نشان می دهد که از شما می خواهد یک بار دیگر با در نظر گرفتن تغییرات جدید در سیاست حفظ حریم خصوصی، به برنامه اجازه دسترسی بدهید.

سایر تغییرات قابل توجه در اندروید 14 شامل پشتیبانی از صدای بدون افت کیفیت هنگام استفاده از هدفون های سیمی و مدیریت HDR 10 بیتی تصاویر است، بنابراین فایل های JPG اطلاعات بیشتری را از سنسور حفظ می کنند و در دستگاه های اندروید 14 پشتیبانی می شوند.

NPU به روزرسانی شده، ترجمه بی درنگ و در سطح سیستم را امکان پذیر می کند. Live Translate در اکثر برنامه ها و زبان ها هنگام استفاده از متن نوشتاری کار می کند. با این حال، پشتیبانی زبانی در حالت مترجم به طور قابل توجهی محدود است. این قابل درک است زیرا الگوریتم هوش مصنوعی هنگام درگیر شدن با گفتار طبیعی انسان به منابع بیشتر و تشخیص زبان بهتری نیاز دارد.

حالت مترجم شاید جالب ترین ویژگی Live Translate باشد زیرا می تواند یک مکالمه زنده بین دو نفر را ترجمه کند، البته تا زمانی که آنها به زبان های پشتیبانی شده صحبت کنند. رونوشت بعداً می تواند برای ترجمه به زبان های بیشتری استفاده شود.

از طرف دیگر، پیام رسانی بسیار ساده است. هنگامی که یک پیام متنی از شخصی به زبان دیگری دریافت می کنید، سیستم به طور خودکار آن را تشخیص داده و ترجمه را پیشنهاد می کند. هوش مصنوعی همچنین می تواند به شما در نوشتن پیام ها با سبک خاص کمک کند.

ویژگی غربالگری تماس سال گذشته معرفی شد و گوگل می گوید تراشه جدید این تجربه را بهتر و سریعتر می کند. برای مثال، Google Assistant می تواند به جای شما به یک تماس پاسخ دهد، متن مکالمه را درک کرده و پاسخ های سریع را پیشنهاد دهد. این یک قابلیت بسیار جالب است اگر در حال حرکت هستید و وقت کافی برای شرکت در یک مکالمه کامل ندارید. غربالگری تماس همچنین هنگام تماس با مشاغلی که نیاز به انتخاب گزینه ها از یک منو با استفاده از صفحه شماره گیری دارند، کار می کند.

دستیار تمام گزینه هایی را که ربات روی صفحه نمایش فهرست می کند، رونویسی می کند و به شما امکان انتخاب می دهد. دیگر نیازی به حدس زدن و به خاطر سپردن گزینه ها از منوی صوتی نیست. شماره گیر حتی اگر در زمان شلوغی با یک کسب و کار تماس بگیرید، پیشنهاد می دهد در زمان دیگری تماس بگیرید.

سایر ویژگی های مبتنی بر هوش مصنوعی شامل امکان رونویسی کل مکالمه واقعی با برچسب های بلندگو، حتی اگر تلفن در جیب شما باشد، می شود. این یک عملکرد داخلی برنامه ضبط صدا است. برای انگلیسی زبانان بسیار خوب کار می کند و ممکن است برای روزنامه نگاران یا افرادی که اغلب یادداشت های صوتی تهیه می کنند مفید باشد. همچنین یک عملکرد جستجو در داخل برنامه وجود دارد که به شما کمک می کند قسمت های خاصی از یک مکالمه را پیدا کنید. رونویس جدید قدرتمندتر از قبل است – سریعتر است و تمام “اوم” و “آه” را از گفتار شما حذف می کند و فقط کلمات واقعی را ضبط می کند.

هوش مصنوعی همچنین می تواند متن و تصاویر را در حال حرکت استخراج کند. در منوی برنامه های اخیر، دو دکمه خواهید یافت – یکی برای گرفتن اسکرین شات و دیگری به نام “انتخاب”. پس از ضربه زدن روی آن، می توانید متن را از صفحه انتخاب، کپی، اشتراک گذاری یا انتخاب کنید، حتی اگر یک تصویر باشد. حتی می توانید با استفاده از این ویژگی تصاویر را استخراج کنید. جالب اینجاست که انتخاب در منوی برنامه های اخیر پیش فرض نیز با یک ضربه و نگه داشتن عمل می کند.

علاوه بر این، دستیار گوگل می تواند هنگام باز کردن یک مقاله در Chrome، کل مقاله را در چند نکته خلاصه کند. ظاهراً این ویژگی مبتنی بر Bard گوگل است، اما ما نتوانستیم آن را در منطقه خود فعال کنیم.

در نهایت، الگوریتم قدرتمندتر هوش مصنوعی اکنون به Google Photos منتقل شده است. و نه، ما در مورد پاک کن شی یا ویژگی های تار کردن پس زمینه که با اشتراک Google One ارائه می شوند صحبت نمی کنیم. در منوی ویرایش در Photos، اکنون یک دکمه اضافی برای به اصطلاح Magic Editor وجود دارد. این ویرایشگر عملکردهای پیشرفته تری نسبت به ویرایش استاندارد ارائه می دهد. می توانید اشیایی را که انسان نیستند حذف کنید، آنها را جابجا کنید، آسمان را تغییر دهید و غیره. این ویرایشگر سه گزینه برای انتخاب ارائه می دهد، اما اگر از آنها راضی نیستید می توانید گزینه های بیشتری تولید کنید. همچنین می توانید نویز پس زمینه را از ویدیوها حذف کنید، که در برخی سناریوها به طرز شگفت انگیزی خوب عمل می کند.

در مجموع، نرم افزار بسیار روان و بدون هیچ مشکلی به نظر می رسد و دارای انبوهی از ویژگی های هوشمند برای بازی کردن است. متأسفانه، بیشتر این ویژگی ها در منطقه ما در دسترس نبودند، بنابراین ما در امتحان کردن آنها با مشکل مواجه شدیم، بنابراین هنگام خرید یک پیکسل این نکته را در نظر داشته باشید زیرا برخی از عملکردها در منطقه یا زبان شما در دسترس نخواهند بود. و در پایان با یک نکته مثبت، ما واقعاً از بازخورد لمسی دستگاه خوشمان آمد و بهبود قابل توجهی در عملکرد حسگر اثر انگشت وجود دارد – اکنون سریعتر و دقیق تر است.

بنچمارک ها و عملکرد پایدار

امسال، هسته Google Tensor G3 در هر دو گوشی، Pixel 8 و 8 Pro، قرار دارد. این تراشه اکنون بر اساس فرآیند تولید 4 نانومتری سامسونگ ساخته شده است، در مقابل 5 نانومتری سال گذشته، که از نظر تئوری به معنای راندمان کمی بهتر و حرارت کمتر است. احتمالاً جالب ترین نکته در مورد این SoC این است که از یک پردازنده مرکزی نه هسته ای (9 هسته ای) استفاده می کند.

بسته CPU از خوشه های هسته ای 1+4+4 تشکیل شده است. هسته اصلی Cortex-X3 با سرعت 3.0 گیگاهرتز است، پس از آن 4 هسته Cortex-A715 با سرعت 2.45 گیگاهرتز و 4 هسته Cortex-A510 با سرعت 2.15 گیگاهرتز برای کارهای کم تقاضاتر به منظور صرفه جویی در مصرف انرژی استفاده می شوند. یک پردازنده گرافیکی جدید Immoralis-G715s MC10 جایگزین Mali-G710 MP7 قدیمی تر شده و نوید عملکرد گرافیکی بهبود یافته را می دهد.

این تراشه همچنین از تراشه امنیتی Titan M2 گوگل و NPU جدید برای وظایف مربوط به هوش مصنوعی بهره می برد. دومی ویژگی های ترجمه بی درنگ و ویژگی های غربالگری تماس را که قبلاً به آنها اشاره کردیم، مدیریت می کند.

از نظر حافظه، پیکسل 8 بسیار متوسط است. این گوشی فقط در دو مدل 8 گیگابایت/128 گیگابایت و 8 گیگابایت/256 گیگابایت عرضه می شود. ما استدلال می کنیم که با توجه به کالیبر پیکسل 8، باید از 256 گیگابایت شروع شده و یک گزینه 512 گیگابایتی نیز ارائه دهد، به خصوص که هیچ اسلات کارت microSD وجود ندارد.

از دیدگاه ما، خبرهای خوب و بد وجود دارد. خبر خوب این است که Tensor G3 در واقع به طور قابل توجهی قدرتمندتر از نسل قبلی خود است و باعث می شود سری پیکسل 8 در انواع وظایف – بارهای کاری فشرده CPU و GPU – سریعتر باشد. به خصوص در بخش GPU تفاوت زیادی وجود دارد. خبر بد این است که SoC Tensor G3 همچنان از رقبای خود عقب است.

گوشی های پیکسل هرگز یک نیروگاه واقعی نبوده اند و گوگل اغلب تأکید کرده است که به جای افزایش عملکرد، سعی در بهینه سازی دستگاه های خود دارد. با این حال، برای ما خوشایند نیست که ببینیم Tensor G3 توسط Snapdragon 8+ Gen 1 سال گذشته و با چنین حاشیه بزرگی شکست می خورد.

تقریباً در تمام تست ها، پیکسل 8 و 8 پرو فقط از خانواده پیکسل 7 سال گذشته بهتر عمل می کنند. یک استثنای کوچک برای Pixel 8 وجود دارد که به دلیل وضوح پایین تر، در تست های روی صفحه پیشتاز است.

با این حال، به خاطر داشته باشید که اگر بازی های با عملکرد بالا در اولویت های شما قرار ندارند، پیکسل 8 در کارهای روزمره عملکرد بسیار خوبی خواهد داشت. این دستگاه در سناریوهای بنچمارک غیرمصنوعی عملکرد عالی دارد.

از طرف دیگر، بار پایدار ممکن است موضوع مرتبط تری برای بررسی باشد. نسل های قبلی پیکسل در این تست شکست خورده اند، اما به نوعی، خانواده Pixel 8 در حفظ فرکانس CPU برای مدت طولانی حتی بدتر عمل می کند.

اندکی پس از شروع تست 60 دقیقه ای، CPU در چند دقیقه اول شروع به کاهش سرعت کرد. سیستم توانست حدود 80 درصد از عملکرد تئوری CPU را برای بیش از 15 دقیقه حفظ کند قبل از اینکه کاملاً آن را از دست بدهد. CPU به 60 درصد کاهش سرعت یافت و نتوانست بهبود یابد. عملکرد CPU بیشتر اوقات در حدود 70 درصد باقی ماند.

به نظر می رسد گوگل نتوانسته به وعده خود برای بهبود راندمان و حرارت به لطف فرآیند تولید و طراحی پیشرفته تر عمل کند.

تغییرات کوچک این طرف و آن طرف، اما همچنان خبری از لنز تله فوتو نیست

پیکسل 8 همان دوربین کلی نسل قبلی خود را حفظ کرده است. هیچ ماژول زومی در پشت برای همراهی با دوربین اصلی و فوق عریض وجود ندارد، و یک دوربین سلفی نسبتاً عریض تکی، صفحه نمایش را سوراخ کرده است. البته این بدان معنا نیست که هیچ بهبودی وجود ندارد – هم در سخت افزار و هم در نرم افزار.

به نظر می رسد دوربین اصلی از همان سنسور سال گذشته استفاده می کند – یک واحد 50 مگاپیکسلی 1/1.31 اینچی با پیکسل های 1.2 میکرومتری و فناوری ترکیب 4 به 1 پیکسل برای تبدیل رزولوشن اسمی به تصاویر 12.5 مگاپیکسلی. آنچه امسال جدید است لنز است که اکنون دارای دیافراگم f/1.68 است، در مقابل f/1.85 مدل سال گذشته – ما f/1.7 در مقابل f/1.9 را ترجیح می دهیم. زاویه دید مشخص شده 82 درجه مربوط به فاصله کانونی معادل حدود 25 میلی متر است. لنز همچنان دارای لرزشگیر است.

قابلیت فوکوس خودکار تشخیص فاز Octa-PD سنسور توسط یک لیزر تقویت شده است، که در پیکسل 8 معمولی فقط تک نقطه ای است، در حالی که پیکسل 8 پرو از یک سیستم چند نقطه ای بهره می برد. از آنجایی که لنز تله فوتو وجود ندارد، این دوربین اصلی است که باید وظیفه زوم را نیز بر عهده بگیرد.

دوربین فوق عریض یکی از بزرگترین ارتقاء های امسال را شاهد بوده است – پیکسل 8 سرانجام فوکوس خودکار را در دوربین فوق عریض خود دریافت می کند. ظاهراً این همان ماژولی است که در Pixel 7 Pro استفاده شده است – گزارش شده است که یک سنسور 12 مگاپیکسلی (1/2.9 اینچی، 1.25 میکرومتری) است که تصاویر 12.5 مگاپیکسلی تولید می کند و به یک لنز متصل شده است که زاویه دید 126 درجه را پوشش می دهد و دارای دیافراگم f/2.2 است.

در قسمت جلو، دوربین سلفی دارای یک سنسور 10.5 مگاپیکسلی با فرمت اپتیکال 1/3.1 اینچی و پیکسل های 1.22 میکرومتری است. لنز دارای فاصله کانونی معادل 20 میلی متر و دیافراگم f/2.2 است. با این حال، پیکسل 8 از قابلیت فوکوس خودکار در دوربین سلفی محروم شده است، که با توجه به اینکه دوربین جلوی 8 Pro که در غیر این صورت یکسان است، دارای فوکوس خودکار است، یک محدودیت خودسرانه به نظر می رسد.

برنامه دوربین و ویژگی ها

از منظر نرم افزاری، موارد جالبی در گوشی های جدید Pixel وجود دارد. برنامه جدید دوربین اکنون پنل تنظیمات را در پایین قرار داده است، و با کشیدن انگشت به بالا به جای پایین می توان به آن دسترسی پیدا کرد. این برنامه همچنین به حالت های اختصاصی عکس و ویدیو تقسیم شده است که هر کدام دارای زیرحالت های خاص خود هستند.

یکی دیگر از جنبه های اعمال محدودیت های مصنوعی در پیکسل 8 غیر پرو این است که تنظیمات و عملکرد دوربین متفاوتی دارد. هر دو گوشی گزینه عکاسی با فرمت RAW را دارند، اما مدل غیر پرو گزینه عکاسی با رزولوشن 50 مگاپیکسلی را ندارد.

هر دو گوشی یک منوی جدید با قابلیت تنظیم روشنایی، جزئیات سایه و تراز سفیدی دریافت می کنند، اما فقط مدل Pro است که فوکوس دستی با فوکوس پیکینگ، کنترل سرعت شاتر و ISO را نیز دریافت می کند – پیکسل 8 وانیلی بیشتر یک دستگاه فقط برای عکاسی سریع است و یک اقدام ناامیدکننده در اعمال محدودیت از سوی گوگل به شمار می رود.

گوشی های جدید پیکسل 8 همچنین می توانند تصاویر را در فضای رنگی Display P3 ثبت کنند. این گزینه باید از تنظیمات پیشرفته فعال شود و در هر دو گوشی موجود است. فعال کردن آن داده های خام اصلی را در یک فضای رنگی بسیار وسیع تر Display P3 ذخیره می کند که می تواند طیف وسیع تری از سایه ها، به ویژه در نواحی سبز و قرمز نور مرئی را در مقایسه با sRGB نشان دهد، اما برای دیدن کامل تفاوت به یک نمایشگر و سوژه مناسب نیاز دارید. با این حال، تمام تصاویر نشان داده شده در زیر برای سازگاری در فضای رنگی استاندارد sRGB هستند.

یکی دیگر از موارد جالب در تجربه ثبت تصویر، در واقع در برنامه Photos است. گوشی های Pixel 8 مانند آیفون ها اکنون فراداده های اضافی مربوط به سطوح روشنایی تصاویر ثبت شده را ذخیره می کنند. سپس از این اطلاعات برای ایجاد یک افکت مشابه HDR PQ در برنامه Photos استفاده می شود، جایی که هایلایت های تصویر هنگام مشاهده به طور خودکار روشن می شوند و یک افکت محدوده دینامیکی بالا خیره کننده ایجاد می کنند. این یک ترفند جالب بود که قبلاً فقط در آیفون های OLED یافت می شد و ما خوشحالیم که به دستگاه های بیشتری راه پیدا می کند.

کیفیت عکس در نور روز

عکس های گرفته شده با دوربین اصلی پیکسل 8 در نور روز بسیار عالی هستند. رزولوشن 12.5 مگاپیکسلی به خوبی گوشی های دیگر است، اما ارائه جزئیات تصادفی در پیکسل به طور کلی بهتر از بسیاری از رقبا است، حتی اگر این نسل تمایل بیشتری به کمی شارپ تر شدن نشان می دهد. نویز عملاً وجود ندارد.

رویکرد نسبتاً معمولی پیکسل به توسعه تونال به این معنی است که گوشی نوردهی را برای هایلایت ها تنظیم می کند و در نتیجه کنتراست کلی بالا، سایه های نسبتاً تاریکی دریافت می کنید، اگرچه ما می گوییم نتایج امسال در انتهای پایین طیف کمی روشن تر هستند.

تراز سفیدی بسیار ثابت است، با کمی گرایش به تنظیمات سردتر و یک تمایل جزئی به رنگ سرخابی – این چیزی است که یک طرفدار پیکسل آن را “دقیقاً درست” می نامد. اشباع رنگ نیز قابل ایراد نیست.

تنظیم 2x در منظره یاب عکس های زوم بسیار خوبی را به شما می دهد. در حالی که برخی از انواع سوژه ها ممکن است در صورت نگاه کردن با نسبت 1:1 مشکل سازتر باشند – سبزیجات واقعاً تصادفی ممکن است کمی تار به نظر برسند، بسته به اینکه جزئیات چقدر ظریف باشد و چه مقدار حرکت در هنگام گرفتن عکس وجود داشته باشد – ما از وضوح این تصاویر بسیار راضی هستیم.

پیکسل 8 دوربین فوق عریض پیکسل 7 پرو را به ارث برده است و این به آن امکان می دهد عکس های بهتری نسبت به پیکسل کوچک سال گذشته بگیرد. عکس ها از نظر ویژگی های تونال بسیار شبیه به عکس های گرفته شده با دوربین اصلی هستند و جزئیات بسیار خوب است، مطمئناً بهتر از آنچه که آیفون 15 یا گلکسی S23 با دوربین های فوق عریض خود می توانند ارائه دهند.

یکی دیگر از زمینه هایی که Pixel 8 در آن دو رقیب اصلی خود را شکست می دهد این واقعیت است که دوربین فوق عریض آن دارای فوکوس خودکار است – یک ارتقاء قابل توجه نسبت به پیکسل 7 نیز محسوب می شود. این امکان هم برای عکس های کلوزآپ عمومی مانند عکس های وسپا و خانه لگو در بالا و هم برای حالت “ماکرو” فراهم می کند.

همانطور که معمولاً اتفاق می افتد، در حالت “ماکرو”، گوشی قسمت مرکزی سنسور دوربین فوق عریض را برش می دهد تا با میدان دید دوربین اصلی مطابقت داشته باشد – نتایج بسته به اینکه آنها را با نسبت 1:1 یا با بزرگنمایی متناسب با صفحه نمایش مشاهده کنید، در دسته خوب تا بسیار خوب قرار می گیرند.

کیفیت تصویر در نور کم

دوربین اصلی Pixel 8 در نور کم نیز عملکرد بسیار خوبی دارد. حالت شب آن به گونه ای کار می کند که اگر روشنایی صحنه بالاتر از یک آستانه مشخص باشد، همیشه به طور صریح فعال نمی شود، اگرچه ما می توانیم تصور کنیم که حداقل برخی از جادوی خود را انجام می دهد مگر اینکه شما آن را به طور خاص خاموش کنید. در هر صورت، می توانید مطمئن باشید که با توجه به شرایط، بهترین عملکرد ممکن را ارائه می دهد.

برای دسته اول عکس ها، شما نسخه های حالت شب صحنه ها را مشاهده خواهید کرد. ما از نوردهی متعادلی که هم از هایلایت ها محافظت می کند و هم به شما امکان می دهد چیزها را در سایه ها ببینید، خوشمان می آید – این دراماتیک ترین رویکرد نیست، اما به خوبی تنظیم شده است. این یکی از قابل اعتمادترین پیاده سازی های تراز سفیدی خودکار است که رندرهای دقیقی از انواع نورپردازی های ترکیبی به شما می دهد.

جزئیات به طور کلی بسیار خوب است، اگرچه مواردی وجود دارد که برخی از بافت ها ممکن است قربانی کاهش نویز (و/یا انباشت حالت شب) شوند. با این حال، احتمالاً منصفانه نیست که بگوییم کاهش نویز پیکسل بیش از حد تهاجمی است – بیشتر به این دلیل است که برخی از بافت ها (مانند آسفالت) را به عنوان نویزی که دیگران تشخیص نمی دهند، اشتباه می گیرد.

حالا، اگر بخواهید بدون حالت شب عکاسی کنید، با رندرهای تاریک و دلگیر از صحنه های تاریک روبرو خواهید شد. از طرف دیگر، صحنه های با نور بهتر چندان متفاوت به نظر نمی رسند.

در زوم 2x، صحنه ها در حالت شب بهتر به نظر می رسند که تا حدی به دلیل توسعه تونال برتر مورد انتظار است – محدوده دینامیکی وسیع تر است و سایه ها تقویت خوبی دریافت می کنند. این عکس ها همچنین اغلب از نظر جزئیات برتری دارند.

عکس های مشابه بدون حالت شب، برعکس، در سایه ها تاریک تر و کمی نرم تر هستند.

عکس های گرفته شده با دوربین فوق عریض در حالت شب بهتر به نظر می رسند. بار دیگر، ما از نحوه نوردهی Pixel 8 به این صحنه ها خوشمان می آید و از محدوده دینامیکی و رنگ ها لذت می بریم. این تا زمانی که از نزدیک شروع به نگاه کردن نکنید، عمدتاً کار می کند، جایی که نرمی در مرکز توجه قرار می گیرد. شاید انتظار بیشتر از سخت افزار نسبتاً متوسط غیرمنطقی باشد، اما ما همچنان از جزئیات در سطح پیکسل کمی ناامید هستیم.

البته خاموش کردن حالت شب کمکی نمی کند. در حالی که در برخی صحنه های (با نور خوب)، ممکن است به معنای بهبود جزئی (ناچیز) در وضوح باشد، در اکثر قریب به اتفاق موقعیت ها، شما محدوده دینامیکی و رنگ ها را قربانی خواهید کرد.

پس از اتمام نمونه های دنیای واقعی، به ابزار مقایسه عکس ما مراجعه کنید تا ببینید Google Pixel 8 چگونه در مقابل رقبا قرار می گیرد.

حالت پرتره در پیکسل 8 در دو سطح زوم ارائه می شود – 1.5x و 2x، که هر دو البته با دوربین اصلی ثبت می شوند. تنظیمات پیش فرض روی 2x است و جزئیات روی سوژه همچنان قابل احترام است – با توجه به اینکه عکس های زوم 2x بد نبودند، جای تعجب نیست. اعتراف می کنیم که در شرایط کم نور کمی نرمی ایجاد می شود، اما همه چیز در محدوده “قابل قبول” باقی می ماند. با این حال، تشخیص سوژه بی نقص نیست و ما در این تصاویر نقص های بیشتری نسبت به آنچه می خواستیم دیدیم – بیشتر از تلاش های رقبا نیز.

حالت زوم 1.5x لزوماً جزئیات بهتری ارائه نمی دهد – در واقع، در نورپردازی های مشکل تر، تصاویر 2x تمایل به شارپ تر بودن دارند. از این نظر، داشتن هر دو سطح زوم 2x و 1.5x کمی زائد به نظر می رسد – شاید نتایج قوی 2x با یک گزینه 1x برای قاب بندی وسیع تر بهتر تکمیل شود.

عکس های سلفی

در عکس های سلفی نیز دو سطح بزرگنمایی دریافت می کنید، و گوشی به طور پیش فرض روی یک فریم زوم شده 1x تنظیم می شود. دکمه 0.7x میدان دید اصلی دوربین را به شما می دهد. هر دو حالت با رزولوشن 10 مگاپیکسل خروجی می دهند.

تصاویر 0.7x در اکثر صحنه ها جزئیات خوبی دارند – فوکوس ثابت در فاصله بازو به خوبی کار می کند، بنابراین صورت شما واضح به نظر می رسد. با این حال، صحنه های دارای نور پس زمینه و شرایط کم نور داخلی می توانند نرمی بیشتری ایجاد کنند. تراز سفیدی در تجربه ما تا حدودی متغیر بود – در فضای باز، از همه جا.

نتایج حالت زوم 1x نرم تر هستند، همانطور که انتظار می رود، اما اگر قاب بندی بسته تر را دوست دارید و به دنبال بررسی دقیق منافذ پوست خود نیستید، انتخاب بدی نیست.

فیلمبرداری

پیکسل 8 با هر سه دوربین خود (از جمله دوربین جلو) تا کیفیت 4K60 فیلمبرداری می کند، و علاوه بر حالت 30 فریم بر ثانیه “رایج”، حالت های 24 فریم بر ثانیه را نیز در همه دوربین ها دریافت می کنید. کدک پیش فرض h.264 است، اما h.265 نیز در تنظیمات موجود است. ضبط HDR 10 بیتی نیز یک گزینه است، تا کیفیت 4K30. لرزشگیر در تمام حالت ها در دسترس شماست.

کیفیت فیلمبرداری با دوربین اصلی Pixel 8 بسیار خوب است. برای شروع، جزئیات عالی است و هیچ تفاوتی بین حالت های 24 و 30 فریم بر ثانیه وجود ندارد، و حالت 60 فریم بر ثانیه فقط کمی نرمی ایجاد می کند. محدوده دینامیکی به خوبی وسیع است، تراز سفیدی دقیق است و رنگ ها به یک نقطه شیرین و دلپذیر از اشباع می رسند.

منبع: GSMArena